Wilk z tytułu to ten, który stoi u drzwi. Książka ukazała się w 1942 roku, w czasie amerykańskiego racjonowania żywności podczas wojny, i opowiada o tym, jak dobrze jeść, kiedy prawie nie ma czego jeść. Fisher wychodzi z założenia, że właśnie wtedy, gdy ma się niewiele, porządne gotowanie ma największe znaczenie, ponieważ troska włożona w posiłek nie kosztuje więcej niż obojętność.
Rozdziały noszą tytuły w rodzaju jak zagotować wodę i jak nie tracić humoru podczas głodowania. Ton jest na tyle suchy, że nigdy nie staje się moralizatorski, a rady są naprawdę użyteczne.
Kiedy książkę wznowiono na początku lat pięćdziesiątych, Fisher nie zdecydowała się jej przepisać. Zamiast tego dodała na marginesach komentarze, w których sprzecza się ze swoim młodszym ja, zmienia zdanie, a czasem przyznaje sobie rację. Ten zabieg sprawia, że książka jest lepsza niż wcześniej.
Oprawa: Miękka
Liczba stron: 288
Język: Angielski
Pierwsze wydanie: 1942