Coś subtelnego ale decydującego dzieje się gdy zwykły nóż spotyka kawałek jagnięciny która odpoczywała w 57 stopniach przez osiem godzin: ostrze naciska. Nie dużo, ale wystarczająco by wywrzeć nacisk na włókna mięśniowe które napęczniały cieczą podczas gotowania, i w tym momencie część tego soku decyduje się obrać alternatywną drogę wyjścia. Nie zawsze jest to widoczne, ale czuje się to w ustach. Nóż ultradźwiękowy działa w fundamentalnie inny sposób. Ostrze wibruje z prędkością do 60 000 ruchów na sekundę w zakresie amplitudy tak małym że jest niemierzalny gołym okiem, i efektem jest to że rozdziela włókna mięsne zamiast przez nie wciskać. Wynikiem jest cięcie bez kompresji, bez uszkodzenia włókien i bez utraty płynu.
To właśnie sprawia że jest to nóż który znajduje swoje miejsce w konkretnych momentach, nie jako zamiennik wszystkiego innego. Mięso gotowane sous vide jest jednym z tych momentów. Pierś kurczaka gotowana w 62 stopniach, pieczeń wołowa lub stojaki jagnięce które osiągnęły dokładnie temperaturę rdzenia którą chciałeś, polędwica wołowa która nigdy nie widziała temperatury piekarnika wyższej niż 54 stopnie. Wszystko to ma wspólne wyzwanie: tkanka jest miękka, pełna płynu i wrażliwa na mechaniczne oddziaływanie. Ostrze ultradźwiękowe przechodzi nie zaburzając struktury, a cięcia które otrzymujesz są równomierne, nienaruszone i reprezentatywne dla gotowania w które włożyłeś czas.
W wędlinach efekt jest inny ale równie wyraźny. Problem z krojeniem salami, coppa, bresaoli, szynki suszonej na powietrzu lub innych wędlin zwykłym ostrzem rzadko dotyczy ostrości. Chodzi o to że tłuszcz się klei, ostrze ciągnie powierzchnię trochę przy każdym ruchu, najcieńsze plastry pękają lub składają się. Z nożem ultradźwiękowym ostrze przestaje być magnesem lepkości. Tłuszcz który mięknie od ciepła ciała i tarcia nie ma czasu by przylgnąć zanim ostrze już przeszło. Możesz kroić bresaolę na 1,5 mm bez rozrywania. Możesz kroić lardo na grubość wizytówki. Możesz kroić całe salami Milano na identyczne plastry bez spędzania pół godziny na wycieraniu ostrza raz po raz.
Sery należą do składników które konwencjonalne noże obsługują z mieszanym powodzeniem. Twarde sery jak dojrzały ser czy parmezan nie stanowią problemu dla ostrego ostrza. Ale miękkie sery jak brie, camembert lub dobrze dojrzały taleggio przylepiają się do ostrza i deformują się w cięciach. Półtwarde sery o ciągliwej konsystencji wymagają wytrwałej pracy i dają nierówne wyniki. Sery z pleśnią jak stilton lub gorgonzola kruszą się jeśli nacisk jest zły. Nóż ultradźwiękowy radzi sobie ze wszystkimi bez uwag, bo redukuje nacisk tarcia na ser do punktu gdzie materiał się nie deformuje. Dotyczy to również serników: gęsta, żelatynowa warstwa na wierzchu warstwy galaretki na wierzchu herbatnikowego spodu. Każde cięcie zwykłym ostrzem rozsmarowuje górną warstwę w dolną i kruszy spód. Nożem ultradźwiękowym ostrze przesuwa się przez każdą warstwę bez ich mieszania, i podnosisz plaster który wygląda dokładnie jak ciasto z którego pochodzi.
Sernik jest właściwie doskonałym testem dla każdego noża ultradźwiękowego, bo skupia dokładnie te właściwości które sprawiają że technologia jest istotna: schłodzone nadzienie o wysokiej zawartości tłuszczu, warstwy o różnej konsystencji i gęstości, dekoracyjna powierzchnia która nie powinna być zakłócana. Wynikiem z nożem ultradźwiękowym jest cięcie z lustrzanie gładką powierzchnią, bez śladów ciągnięcia, bez klejenia, bez zapadania się wierzchu w nadzienie. Jeśli chcesz podać szesnaście idealnych kawałków z dużego, okrągłego sernika na stole deserowym, z dokładnie tym samym wyglądem wszystkich, to rozsądny wybór by uczynić to jednym z narzędzi.
Warto też mówić o tym kiedy się go nie używa. Siekanie cebuli, szatkowanie kapusty, ćwiartowanie ziemniaków, rąbanie przez całego kurczaka, miażdżenie czosnku płaską stroną ostrza. Nic z tego. Absolutnie też nie do krojenia ogórka lub grzybów jak na wszystkich przykładowych zdjęciach, to jest łatwe tak czy inaczej zwykłym ostrym nożem. Wibracje nic nie dodają w tych kontekstach, a nóż jest zbyt delikatny do szorstkich zadań. Nie ma sztywności potrzebnej do pracy przy kości lub podziału mrożonego składnika na pół. To wyspecjalizowane narzędzie precyzyjne, tak samo jak mandolina, palnik lub cyrkulacyjna pompa sous-vide, i jest tym czym jest bo jest zbudowane do robienia jednej konkretnej rzeczy wyjątkowo dobrze.
New Generation to bezprzewodowa generacja 369Sonic. Ładuje przez USB-C (9V) z wymienną baterią snap-in. Przetwornik tytanowy. Połączenie Bluetooth do monitorowania częstotliwości przez aplikację. Moc: 70W. Zakres częstotliwości: 25-60 kHz, dynamicznie kontrolowany przez procesor w zależności od oporu w materiale. Waga: 270 g. Wyprodukowany w Europie.