An Invitation to Indian Cooking z 1973 roku to książka, dzięki której Zachód zaczął traktować kuchnię indyjską poważnie.
Madhur Jaffrey napisała ją w Nowym Jorku, dokąd przyjechała jako aktorka i gdzie miała już dość podawania jej czegoś żółtobrązowego z rodzynkami oraz zapewnień, że to właśnie jest indyjskie jedzenie. Craig Claiborne napisał o niej w The New York Times, odezwało się wydawnictwo i tak powstała książka, która równie mocno argumentuje, co uczy.
Jej teza brzmi: curry nie istnieje. Jest kuchnia pendżabska z tandoorem i nabiałem, bengalska z rybami i olejem musztardowym, kuchnia Kerali z kokosem oraz wegetariańska kuchnia gudżaracka, a łączy je mniej więcej tyle, co kuchnię francuską i norweską. Proszek curry jest brytyjskim wynalazkiem, którego nie używa się w żadnej indyjskiej kuchni.
To, co sprawia, że książkę nadal warto czytać, to fakt, że została naprawdę napisana, a nie tylko złożona z przepisów. Jaffrey opowiada o rodzinie w Delhi, o porach roku, o tym, co je się kiedy i dlaczego, a jej ton jest zdecydowany i nie do pomylenia z żadnym innym. Nie ma cierpliwości do skrótów i mówi o tym wprost.
Przepisy obejmują zupy, mięso, ryby, jajka, warzywa, ryż, pieczywo, chutneye, pikle i desery, a także rozdział o letnim jedzeniu i grillowaniu. Techniki są wyjaśnione od samych podstaw, ponieważ autorka zakłada, że czytelnik nie wie nic.
Książka została włączona do James Beard Cookbook Hall of Fame i znajduje się praktycznie na każdej liście książek kucharskich, które coś zmieniły.
Format: Oprawa miękka
Liczba stron: 368
Wydawnictwo: Arrow
ISBN: 9780099463245
Język: Angielski
Pierwsze wydanie: 1973