Marco Pierre White dorastał w Leeds, stracił matkę, gdy miał sześć lat, a w wieku szesnastu lat opuścił szkołę bez żadnych kwalifikacji. Przyjechał do Londynu z nieco ponad siedmioma funtami w kieszeni i rozpoczął naukę u Alberta Roux w Le Gavroche, a następnie pracował pod okiem Pierre'a Koffmanna i Raymonda Blanca.
W 1987 roku, mając 25 lat, otworzył Harveys w Wandsworth. Osiem lat później miał trzy gwiazdki Michelin i był zarówno najmłodszym kucharzem, który kiedykolwiek je zdobył, jak i pierwszym Brytyjczykiem.
Zdjęcia wykonał Bob Carlos Clarke, który nie był fotografem kulinarnym, lecz zajmował się modą i erotyką. To właściwie całe wyjaśnienie, dlaczego książka wygląda jak okładka płyty, a nie jak książka kucharska.
Przepisy są naprawdę trudne. Tagliatelle z ostrygami i kawiorem, świńska nóżka, wszystko na poziomie restauracyjnym i bez żadnych uproszczeń. Wydanie jubileuszowe zawiera nowe materiały oraz komentarze między innymi Gordona Ramsaya, Toma Kerridge'a i Anthony'ego Bourdaina.
W 1999 roku White oddał swoje trzy gwiazdki i przestał zawodowo gotować. Miał 38 lat.
Oprawa: Twarda
Liczba stron: 192
Język: Angielski
Pierwsze wydanie: 1990, to wydanie 2015
Wybór The Kitchen Lab
Sprawiła, że gotowanie stało się zawodem, który się wybiera, a nie takim, w którym się ląduje. Przed 1990 rokiem kucharz był jedynie personelem kuchennym. Niewidoczny, widziany przez okienko podawcze, z wejściem od podwórza. Zdjęcia Boba Carlosa Clarke'a przedstawiające 28-letniego wówczas Marca Pierre'a White'a, spoconego, palącego i wyraźnie pochłoniętego czymś bardzo trudnym, pokazały kogoś, kim chciało się zostać, a kucharz stał się gwiazdą rocka. Całe pokolenie brytyjskich kucharzy wybrało ten zawód właśnie dlatego, z Gordonem Ramsayem włącznie, który zresztą pracował u White'a.
White Heat wybraliśmy nie przede wszystkim ze względu na przepisy, lecz na jej kultowy status.