Kitchen Confidential : 25th Anniversary Edition - Anthony Bourdain

Kiedy książka ukazała się w maju 2000 roku, Anthony Bourdain miał 43 lata, był zadłużony i pracował jako szef kuchni we francuskiej brasserie przy Park Avenue South. W latach osiemdziesiątych był uzależniony od heroiny, nigdy nie miał ubezpieczenia zdrowotnego i pozostawał całkowicie nieznany.

Wszystko zaczęło się od eseju. Jego matka pracowała w New York Timesie i pomogła przekazać tekst dalej, a The New Yorker opublikował go w 1999 roku pod tytułem Don't Eat Before Reading This. Książkę Bourdain pisał rano, przed rozpoczęciem zmian.

Niektóre jej fragmenty są czysto praktyczne i cytuje się je do dziś. Nie zamawiaj ryby w poniedziałek. Nie zamawiaj dobrze wysmażonego steku, bo dostaniesz najgorszy kawałek. Daruj sobie sos holenderski. Brunch to miejsce, do którego trafiają resztki z poprzedniego dnia.

Ale nie dlatego książka przetrwała. Kitchen Confidential właściwie nie jest książką o jedzeniu, lecz o pracy. O wykonywaniu ciężkiej roboty razem z ludźmi, których w innych okolicznościach nigdy by się nie spotkało, i o kochaniu zawodu, który człowiekowi szkodzi. Dlatego znakomicie sprawdza się również dla kogoś, kto nigdy nie gotuje, i prawdopodobnie właśnie dlatego jest tak popularna.

Krytyk restauracyjny A. A. Gill opisał tę książkę jako Elizabeth David napisaną przez Quentina Tarantino. David była elegancką, literacką autorką kulinarną, która nauczyła powojenną Anglię jeść kuchnię śródziemnomorską, więc porównanie jest mniej więcej tak absurdalne, jak brzmi, a jednocześnie pozostaje najcelniejszym podsumowaniem, jakie kiedykolwiek powstało.

Wydanie jubileuszowe ukazało się z okazji 25-lecia książki i zawiera nową przedmowę Irvine'a Welsha. Bourdain zmarł w 2018 roku.

Oprawa: Miękka
Liczba stron: 400
Język: Angielski
Pierwsze wydanie: 2000, to wydanie 2025

Wybór The Kitchen Lab

Nieupiększona relacja od środka, jaką jest Kitchen Confidential, zmieniła sposób, w jaki opinia publiczna patrzy na cały zawód, czego nie dokonała żadna książka kucharska ani wcześniej, ani później.

Wcześniej nikt spoza branży nie wiedział, co dzieje się za wahadłowymi drzwiami. Bourdain pisał o narkotykach, urazach, hierarchii i o imigranckiej sile roboczej, która w praktyce prowadzi każdą kuchnię restauracyjną, a jednocześnie sprawił, że wszystko to brzmiało jak coś, do czego chciało się należeć. To połączenie stanowi cały chwyt. Każde napisane od tamtej pory wspomnienie kucharza ma wobec niej dług.